Wojciech Grzędziński autorem Zdjęcia Roku w konkursie Grand Press Photo

Wojciech Grzędziński został autorem Zdjęcia Roku w XXII edycji konkursu Grand Press Photo, organizowanego przez Fundację Grand Press. Gala odbyła się w czwartek wieczorem w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie.

– Żyjemy w czasach, w których fotografia reporterska jest ważniejsza niż kiedykolwiek wcześniej. Każdego dnia widzimy tysiące zdjęć i filmów i za każdym razem najpierw musimy się zastanowić, czy to, co widzimy, jest prawdą – mówiła na początku gali Weronika Mirowska, prezeska Fundacji Grand Press. – To paradoks, gdyż dotąd, może wyjąwszy zdjęcia spreparowane dla dyktatorów, fotografia przez dziesiątki lat była dokumentem, potwierdzeniem prawdziwości sytuacji. Dziś nie tylko ona, ale także film – bywają obszarem manipulacji, fejku i nieprawdy. Dlatego tak ważne są miejsca takie jak to – Grand Press Photo – święto prawdy obrazu. Święto faktu – dodała.

Przewodnicząca jury Grand Press Photo Lee-Ann Olwage mówiła: – Fotografia to coś, co powoduje, że łączymy się w różnych kulturach i na różnych kontynentach. Wy jesteście strażnikami swoich historii. Proszę was, żebyście dokładnie zastanowili się nad tym, jak pracę, która została wam powierzona, wykonujecie. Jesteście najpierw człowiekiem, a dopiero potem reporterem. Macie możliwość oświetlenia świata, dlatego zachęcam was do tego, byście zadali sobie pytanie: jaką historię chcecie opowiedzieć.

Jury Grand Press Photo w składzie: przewodnicząca Lee-Ann Olwage (RPA), Weronika Kobylińska, Weronika Mirowska, Maciek Nabrdalik, Maarten Schilt (Holandia) oraz Andrzej Zygmuntowicz wybrało do finału: 29 zdjęć pojedynczych (Single), 7 fotoreportaży (Stories) oraz 4 projekty dokumentalne (Documentary Project).

Lee-Ann Olwage: – W Zdjęciu Roku szukamy czegoś zadziwiającego, czegoś, co mówi o tym momencie, o czasie w historii, w którym jesteśmy, ale również szukamy czegoś, co jest pełne nadziei i honoruje pamięć. Myślę, że będzie nasz wybór ciekawy i zadziwiający.

Nagrodzone zdjęcie powstało podczas pobierania próbek i odcisków palców w trakcie badań zwłok poległych ukraińskich żołnierzy. Do kostnicy polowej, prowadzonej przez Regionalne Biuro Ekspertyz Sądowo-Medycznych, trafiło sto ciał po wymianie ciał między Ukrainą a Rosją.

Autor Zdjęcia Roku Wojciech Grzędziński: – Dziękuję jurorom i wam wszystkim, którzy nadsyłacie prace. I dziękuję Tobie, Weronika, za to, że pozwalasz pokazywać historie, które są ważne, i historie, które mają znaczenie, a nie zawsze jest dla nich miejsce w mediach.

Paweł Siedlecki, dyrektor departamentu partnerstw i eventów Totalizatora Sportowego, mecenasa konkursu: – Jeszcze niedawno aparat fotograficzny był dostępny i w użytku powszechnym. Dzisiaj coraz więcej ilustracji powstaje nawet bez użycia telefonu, za pomocą aplikacji, sztucznej inteligencji. Dlatego ten konkurs udowadnia, że sztuka fotografii, sztuka chwytania momentów i emocji, opowiadania historii bez użycia słów, jest wciąż żywa, a na pewno bardzo potrzebna.

W kategorii Current Events – Stories pierwszą nagrodę otrzymał Jakub Włodek z „Gazety Wyborczej”, a drugą – Wojciech Grzędziński.

Jakub Włodek: – Wiedziałem, że to najbardziej kluczowe wydarzenie od początku tej wojny, ponieważ Rosjanie od dawna planowali, żeby złamać Kijów właśnie podczas sprzyjającej zimy za pomocą ataków lotniczych. To się nie udało, bo każdy, kto stanie oko w oko z ludźmi w Kijowie, zorientuje się, że są niezniszczalni.

W kategorii People – Single (partnerem kategorii było Miasto Gdańsk) pierwszą nagrodę dostała Kasia Trojak, drugą – Jakub Włodek („Gazeta Wyborcza”), a trzecią – Grzegorz Press.

Daniel Stenzel, rzecznik prasowy Prezydenta Miasta Gdańska: – Miasto Gdańsk jest szczęśliwe, że może być partnerem tej kategorii. Gdzie jak nie na tego typu zdjęciach widać emocje i prawdę.

Pierwszą nagrodę w kategorii People – Stories (partnerem również było Miasto Gdańsk) zdobył Michał Konrad (ZSP Wodzisław Śląski), a drugą – Łukasz Sokół (Maitri.pl).

Michał Konrad: – Dziękuję, że mogłem tu przyjechać z historią tożsamościową Górnego Śląska, z historią, która jest bardzo złożona. Im bardziej drążę ten temat, tym ona wydaje mi się coraz bardziej trudna. Tym bardziej w kontekście tego, co dzieje się za naszą wschodnią granicą. Myślę, że ta tożsamość i miejsce, w którym żyjemy, i ta wolność nie są nam dane na zawsze. Ta historia górnośląska też jest między innymi o tym.

Pierwszą nagrodę w kategorii Own Vision – Single otrzymał Tobiasz Papuczys („Didaskalia. Gazeta Teatralna”), drugą – Emilia Martin, a trzecią – Kinga Hendzel (Radio Lublin).

Tobiasz Papuczys: – Dziękuję za tę nową kategorię, bo zgłaszając się do niej, można postawić pytanie: gdzie jest granica dokumentu w fotografii i gdzie jest granica fotografii.

W kategorii Climate, Responsibility – Single pierwszą nagrodę dostał Tomasz Jan Kawecki, drugą – Mariusz Janiszewski („Kobieta na krańcu świata”), a trzecią – Tomek Kozłowski („Magazyn Kontynenty”). Partnerem kategorii była Grupa Lux Med.

Joanna Węgrzynowska, pełnomocniczka zarządu ds. ESG w Grupie Lux Med: – To wyjątkowa kategoria, bo jest nie tylko o odpowiedzialności, ale przede wszystkim o wyborach, które każdego dnia podejmujemy. Odpowiedzialność to jedna z kluczowych wartości organizacji, którą reprezentuję. Często mówimy, że życie jest sztuką wyboru i fotografia jest tym szczególnym rodzajem sztuki, który ten wybór nam umożliwia, ponieważ uwrażliwia nas na otaczające nas środowisko, a także, że przede wszystkim pokazuje prawdę.

Tomasz Jan Kawecki: – Jeżeli mam możliwość, chciałbym zapowiedzieć książkę fotograficzną, która powstanie pod koniec roku we współpracy z Jakubem Szachnowskim.

W kategorii Climate, Responsibility – Stories (partnerem też była Grupa Lux Med) laureatem pierwszej nagrody został Maciej Jabłoński (F11).

Maciej Jabłoński: – Miałem to szczęście odwiedzić South Georgia jesienią ubiegłego roku i dane mi było zobaczyć ją na tym etapie transformacji, kiedy człowiek się stamtąd wyniósł i to, co mógł zniszczyć – zniszczył. To głęboka zadra w tym krajobrazie. Trzymam kciuki za Georgię i trzymam kciuki za nas – ludzi, wierząc, że takich miejsc na mapie świata będzie coraz więcej. I że najdzie nas jakaś refleksja, że powinniśmy przystopować z konsumpcją.

W kategorii Sport – Single autorem najlepszego zdjęcia był Bartłomiej Zborowski (Polski Komitet Paralimpijski). Drugą nagrodę otrzymała Sandra Chmielarz (Studencka Agencja Fotograficzna WNPiD UAM), a trzecią – Szymon Muszański (Krosno24.pl). Partnerem kategorii był Orlen. Zborowski został też laureatem Nagrody Orlen w kategorii Sport.

Izabela Kruk, dyrektorka komunikacji sponsoringowej Orlen: – W czasach, kiedy mamy coraz więcej narzędzi, a coraz mniej uważności, Orlen – mecenas sportu, kultury i nauki – może nagrodzić artystów, którzy – w przeciwieństwie do nas posiadających urządzenia o niewiarygodnych parametrach w naszych kieszeniach – są w stanie nie tylko zrobić zdjęcia, ale przede wszystkim zobaczyć moment.

Bartłomiej Zborowski, nawiązując do nagrodzonego zdjęcia: – Czy utrata może być przedmiotem fotografii? Utrata wzroku, ręki, nogi może być nie tylko przedmiotem fotografii, ale może być wielką siłą napędową. Tak jest w przypadku moich bohaterów, których bardzo podziwiam, szanuję i cenię. Są dla mnie wielkim motorem napędowym.

Pierwszą nagrodę w kategorii Culture – Single dostała Taida Tarabuła, drugą – Joanna Kwapień („Ruch Muzyczny”), a trzecią – Mariusz Janiszewski („Kobieta na krańcu świata”). Partnerem kategorii też był Orlen.

Taida Tarabuła: – Chciałabym podziękować Przemkowi Wierzchowskiemu, mojemu byłemu mężowi, który zawsze mi mówił: trzeba zostać po. To zdjęcie właśnie powstało po głównej imprezie, więc wydaje się, że o to chodziło.

Nagroda Orlen w kategorii Culture trafiła do Krzysztofa Heyke (PWSFTViT w Łodzi).

Krzysztof Heyke: – Przez wiele lat mówiłem o fotografii i mówiłem, że fotoreporter pracuje mniej więcej do 45. roku życia. Moja wiedza się dzisiaj w jakiś sposób załamała. Ale być może należałoby stworzyć kategorię „senior fotoreportażu”.

W kategorii Young Poland – Stories zwyciężyła Wiktoria Kochaniak (Akademia Sztuki w Szczecinie), która również otrzymała wyróżnienie.

Wiktoria Kochaniak: – Jestem wzruszona. Dziękuję studentom z Antwerpii, którzy pozwolili mi wejść w tę przestrzeń, w te trudne warunki. To, jakie przestrzenie tworzą się w tych miejscach, w których pracują – to bardzo intymne środowisko ciężkiej pracy.

W kategorii Documentary Project pierwszą nagrodę otrzymał Kuba Kamiński (ABC News), drugą – Jacenty Dędek, a trzecią – Michał Mrozek. Partnerem kategorii była Fundacja PZU.

Ilona Wróbel, prezeska PZU Życie SA: – Grand Press Photo to konkurs, który od lat pokazuje siłę fotografii opisującej rzeczywistość. (…) Projekty dokumentalne mają w sobie szczególną moc. Pokazują głębię świata, emocje, kontekst, doświadczenia ludzi. Właśnie taki wymiar kultury chcemy wspierać – wartościowy, dostępny i taki, który skłania do zadawania pytań.

Kuba Kamiński: – Chciałbym tę nagrodę dedykować moim bohaterom ze zdjęć, których spotykałem przez cztery lata w podróży po Ukrainie. W drugiej kolejności chciałbym dedykować ją wszystkim moim lokalnym fixerom i producentom, którzy pozwolili mi dotrzeć do tych ludzi ze zdjęć. Dedykuję tę pracę i tę historię wszystkim osobom, które przez ostatni rok, dwa lata spotykają mnie i pytają, czy w ogóle ta wojna na Ukrainie jeszcze się toczy. Bo są takie osoby w Polsce, które zadają mi to pytanie.

W ramach Grand Press Photo organizowany był także konkurs Photo Book – na najlepszą książkę z fotografią reporterską i dokumentalną, wydaną premierowo w 2025 roku. O tytuł Photo Book of the Year 2025 konkurowało 17 publikacji. Jury konkursu Photo Book of the Year 2025 w składzie Anita Andrzejewska, Nina Giba, Julia Klewaniec i Paweł Rubkiewicz do finału nominowało trzy publikacje: „Gorzko!” Władysława Nielipińskiego (wydawca PIX.HOUSE), „Homesick New York” Michaela Ackermana (wydawca Blow Up Press) i „To dopiero październik” Konrada Bryczka (wydawca Rust/Zinteka).

Tytuł Photo Book of the Year 2025 otrzymała książka „Gorzko!” Władysława Nielipińskiego.

Władysław Nielipiński: – Dedykuję nagrodę wszystkim parom małżeńskim, które kiedyś fotografowałem, a które dziś być może przeżywają swoje jubileusze.

Nagroda Internautów trafiła do Grzegorza Maciąga. Partnerem nagrody jest TVP Info.

Jan Ciszecki, zastępca dyrektora Telewizyjnej Agencji Informacyjnej: – Trudno o sztukę bez odbiorców. Nic dziwnego, że nagrody właśnie od publiczności są tak cenne dla twórców.

Grzegorz Maciąg: – Dwadzieścia lat temu był tutaj mój mentor, Jurek Kleszcz, który odbierał pierwszą i drugą nagrodę. Dziękuję ci za ścieżkę, którą mi pokazałeś.

Partnerzy konkursu Grand Press Photo 2026

Mecenas konkursu: Totalizator Sportowy
Partner strategiczny, Partner kategorii Documentary Project: Fundacja PZU
Partner kategorii Culture oraz kategorii Sport: ORLEN
Partner kategorii Climate, responsibility: Lux Med
Partner kategorii People: Miasto Gdańsk
Główni patroni medialni: TVP Info, TVP Kultura
Patroni medialni: Polskie Radio, Press, Polskie Radio RDC
Partnerzy gali: Studio Cocosound, F25 Production House, VIP Events Catering

Organizatorem konkursu jest Fundacja Grand Press.

Partnerzy afterparty po gali: Campari, Carlo Rossi

Wieczorem gala XXII edycji Grand Press Photo. Poznamy najlepsze zdjęcia minionego roku

Dziś o godz. 19 rozpocznie się gala konkursu Grand Press Photo, podczas której poznamy laureata nagrody Zdjęcie Roku, zwycięzców w kategoriach zdjęć pojedynczych, fotoreportaży, projektów dokumentalnych, konkursów Young Poland oraz Photo Book.

Gala odbędzie się w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie. Transmisję od godz. 19 będzie można oglądać w TVP Kultura oraz profilach Fundacji Grand Press i Grand Press Photo na Facebooku.

– w kategoriach głównych:
• 29 zdjęć pojedynczych (Single)
• 7 fotoreportaży (Stories)
• 4 projekty dokumentalne (Documentary Project)

– w konkursie Young Poland:
• 3 fotoreportaże (Stories)

W tym roku jurorzy zdecydowali o nienominowaniu zdjęć w kategoriach Current Events Single oraz Young Poland Single.

Zakończyło się głosowanie na Nagrodę Internautów – zdobędzie ją autorka lub autor pracy wyłonionej spośród nominowanych przez jury zdjęć z grupy Single oraz Stories. Wszystkie nominacje można zobaczyć na stronie Grandpressphoto.pl.

W ramach Grand Press Photo organizowany jest także konkurs Photo Book – na najlepszą książkę z fotografią reporterską i dokumentalną, wydaną premierowo w 2025 roku. O tytuł Photo Book of the Year 2025 konkuruje 17 publikacji.

***

Partnerzy konkursu Grand Press Photo 2026

Mecenas konkursu: Totalizator Sportowy
Partner strategiczny, Partner kategorii Documentary project: Fundacja PZU
Partner kategorii Culture oraz kategorii Sport: ORLEN
Partner kategorii Climate, responsibility: Lux Med
Partner kategorii People: Miasto Gdańsk
Główni patroni medialni: TVP Info, TVP Kultura
Patroni medialni: Polskie Radio, Press, Polskie Radio RDC
Partnerzy gali: Studio Cocosound, F25 Production House, VIP Events Catering

Organizatorem konkursu jest Fundacja Grand Press.

Partnerzy afterparty po gali: Campari, Carlo Rossi

Photo Book of the Year 2025. Trzy publikacje trafiły do finału

Jury konkursu Photo Book of the Year 2025 w składzie Anita Andrzejewska, Nina Giba, Julia Klewaniec i Paweł Rubkiewicz nominowało trzy publikacje do finału konkursu organizowanego w ramach Grand Press Photo 2026.

Zwycięzca konkursu na najlepsze książki fotograficzne wydane po raz pierwszy w 2025 roku otrzyma tytuł Photo Book of the Year 2025.

Do konkursu zgłoszono 17 książek, a do finału jury zakwalifikowało:

• „Gorzko!” Władysława Nielipińskiego (wydawca PIX.HOUSE) za doskonałą edycję świetnych fotografii, dzięki której każda strona zaskakuje nie tylko kadrem, lecz także grą z odbiorcą i sprawia, że pomimo bogactwa materiału książka nie nuży, lecz wciąga. Za uważność na motywy minionej rzeczywistości, obecne nie tylko na zdjęciach. Za dobrą pracę z tekstami, pogłębiającą doświadczenie realiów polskich wesel. Za stworzenie spójnej opowieści bez ironii, w której archiwalne fotografie mogą swobodnie wybrzmiewać, służąc tej historii, bez przyćmiewania jej przez zastosowane zabiegi projektowe.

• „Homesick New York” Michaela Ackermana (wydawca BLOW UP PRESS) za pomysł na wykorzystanie formy leporella, dzięki której książka staje się zapisem spaceru prowadzącego odbiorcę przez rytm ulic Nowego Jorku. Za świadome operowanie sekwencją obrazów, budującą doświadczenie miasta pełnego chwilowych spotkań i niedopowiedzeń. Za organiczność papieru oraz wykorzystanie niedoskonałości procesu fotograficznego jako części narracji. Za subtelne umiejscowienie tekstu, które buduje wrażenie osobistego notatnika Michaela Ackermana. Za stworzenie prawdziwie intymnej opowieści, w której materialność fotografii staje się nośnikiem emocji.

• „To dopiero październik” Konrada Bryczka (wydawca Rust/Zinteka) za niezwykle szczery zapis relacji, w którym zdjęcia i teksty tworzą braterską opowieść o bliskości w codzienności. Za umiejętne wykorzystanie fragmentaryczności komunikacji internetowej, stającej się współczesną formą listów. Za dobrze dopasowany do tematu projekt książki, dający przestrzeń zarówno obrazom, jak i słowom, a w efekcie tworzący format przypominający pamiętnik noszony zawsze przy sobie. Za zbudowanie poruszającej narracji, harmonijnie łączącej zapis dokumentalny z emocjonalnym doświadczeniem.

Zwycięzcę Photo Book of the Year 2025 poznamy podczas uroczystej gali konkursu Grand Press Photo, która odbędzie się 28 maja br. w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie. Transmisję z wydarzenia będzie można oglądać na TVP Kultura oraz profilach Fundacji Grand Press i Grand Press Photo na Facebooku.

Partnerzy konkursu Grand Press Photo 2026

Organizatorem konkursu jest Fundacja Grand Press

Partnerzy after party po gali: Campari, Carlo Rossi

„Napisz piosenkę z Wisławą Szymborską” – konkurs Fundacji Grand Press we współpracy z Fundacją Wisławy Szymborskiej

Fundacja Grand Press we współpracy z Fundacją Wisławy Szymborskiej organizuje konkurs „Napisz piosenkę z Wisławą Szymborską”. Do 30 czerwca br. kompozytorzy mają czas na napisanie kompozycji muzycznej do tekstu Wisławy Szymborskiej „Utopia”. Prapremiera piosenki w wykonaniu Artura Rojka będzie miała miejsce 28 sierpnia 2026 roku podczas gali Medalu Wolności Słowa w Gdańsku.

Fundacja Grand Press po raz czwarty ogłasza konkurs na stworzenie muzyki do słów wybitnych polskich autorów, do których nigdy wcześniej nie powstała kompozycja muzyczna. W pierwszej edycji był to wiersz Wojciecha Młynarskiego pt. „Niewielkie słowo Przyzwoitość”. Prapremiera powstałego w ten sposób utworu w wykonaniu Ralpha Kaminskiego miała miejsce właśnie podczas gali Medalu Wolności Słowa. W drugim roku analogicznie zrealizowany został konkurs do tekstu „Diagnoza” Jacka Kaczmarskiego (na gali utwór wykonał Adam Nowak), a w trzeciej edycji powstał utwór do tekstu Agnieszki Osieckiej „Wyśpiewały się pieśni”, wykonany przez Walusia (WaluśKraksaKryzys). Tym razem chętni zmierzą się z wierszem Wisławy Szymborskiej pt. „Utopia”.

Konkurs skierowany jest do polskich kompozytorów, którzy mogą zgłaszać utwory wcześniej niepublikowane, niewykonywane oraz nienagrodzone w innych konkursach. Autorka lub autor utworu wybranego przez jury otrzyma nagrodę pieniężną – 10 tys. zł.

Nadesłane prace oceni jury w składzie: Jan Emil Młynarski (przewodniczący), Rafał Bryndal, Tomik Grewiński, Weronika Mirowska, Artur Rojek, Michał Rusinek i Jacek Tarkowski.

Zgłoszenia do konkursu przyjmowane będą do 30 czerwca 2026 roku (do godz. 23.59). Utwory należy zgłaszać za pomocą formularza dostępnego pod adresem: formularz.fundacjagrandpress.pl.

Treść wiersza „Utopia”, a także szczegóły i regulamin konkursu dostępne są na stronie: www.fundacjagrandpress.pl/konkurs

Prawykonanie zwycięskiej kompozycji zaaranżowanej przez Jacka Tarkowskiego odbędzie się podczas uroczystej gali Medalu Wolności Słowa, 28 sierpnia 2026 roku w Europejskim Centrum Solidarności w Gdańsku, z transmisją na żywo w TVN 24 oraz na portalach pozostałych patronów medialnych wydarzenia.

37 autorów i 214 zdjęć w finale XXII edycji Grand Press Photo

Jury Grand Press Photo 2026 pod przewodnictwem laureatki World Press Photo Lee-Ann Olwage nominowało do finału konkursu 214 fotografi. Dziś rusza głosowanie w rywalizacji o Nagrodę Internautów.

Laureatów XXII Grand Press Photo 2026 poznamy podczas uroczystej gali, która odbędzie się w czwartek 28 maja o godz. 19 w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie. Transmisję z wydarzenia będzie można oglądać w TVP Kultura oraz na profilach Fundacji Grand Press i Grand Press Photo na Facebooku.

Jury w składzie: przewodnicząca Lee-Ann Olwage (RPA), Weronika Kobylińska, Weronika Mirowska, Maciek Nabrdalik, Maarten Schilt (Holandia) oraz Andrzej Zygmuntowicz wybrało do finału:

– w kategoriach głównych:
• 29 zdjęć pojedynczych (Single)
• 7 fotoreportaży (Stories)
• 4 projekty dokumentalne (Documentary Project)

– w konkursie Young Poland:
• 3 fotoreportaże (Stories)

W tym roku jurorzy zdecydowali o nienominowaniu zdjęć w kategoriach Current Events Single oraz Young Poland Single.

W ramach GPP organizowany jest także konkurs Photo Book – na najlepszą książkę z fotografią reporterską i dokumentalną, wydaną premierowo w 2025 roku. O tytuł Photo Book of the Year 2025 konkuruje 17 publikacji.

Wraz z ogłoszeniem nominacji rusza głosowanie na Nagrodę Internautów, którzy wybiorą najlepsze zdjęcie wśród wszystkich nominowanych w kategoriach Single i Stories.

• Wszystkie nominacje dostępne są na stronie Grandpressphoto.pl.

• Panel do głosowania na Nagrodę Internautów znajduje się na stronie Glosowanie.grandpressphoto.pl

• Głosowanie potrwa do 19 maja do godz. 23.59.

Partnerzy konkursu Grand Press Photo 2026
Mecenas konkursu: Totalizator Sportowy
Partner strategiczny, Partner kategorii Documentary project: Fundacja PZU
Partner kategorii Culture oraz kategorii Sport: ORLEN
Partner kategorii Climate, responsibility: Lux Med
Partner kategorii People: Miasto Gdańsk
Główni patroni medialni: TVP Info, TVP Kultura
Patroni medialni: Polskie Radio, Press, Polskie Radio RDC
Partnerzy gali: Studio Cocosound, F25 Production House

Organizatorem konkursu jest Fundacja Grand Press.

Partnerzy after party po gali: Campari, Carlo Rossi

Zgłoś kandydatów do Medalu Wolności Słowa

Już po raz szósty Fundacja Grand Press uhonoruje Medalami Wolności Słowa Polaków w wyjątkowy sposób zasłużonych dla wolności wypowiedzi. Jak co roku swoich kandydatów mogą wskazywać również obywatele.

Wydarzenie powstało w trosce o promowanie mądrych słów w przestrzeni społecznej oraz wybitnych osób je głoszących, a także o dojrzałą debatę publiczną i utrzymanie wolności słowa w Polsce. Medal przyznawany jest w kategoriach: Media, Instytucja, Obywatel/ka.

– Wskazanie kandydatów do Medalu Wolności Słowa to nie tylko forma wyróżnienia, ale także wyraz troski o wartości, na których opiera się demokratyczne społeczeństwo. To sposób, by docenić osoby i instytucje, które z odwagą, odpowiedzialnością i szacunkiem zabierają głos w ważnych sprawach publicznych. Każde zgłoszenie wzmacnia jakość debaty publicznej i pokazuje, że cenimy nie tylko wolność słowa, ale również prawdę, rzetelność i uczciwość w życiu społecznym – mówi Weronika Mirowska, prezeska Fundacji Grand Press.

Wskazań kandydatów do uhonorowania Medalem Wolności Słowa można dokonywać poprzez wypełnienie formularza zgłoszeniowego na stronie internetowej https://medal.fundacjagrandpress.pl.

Kandydatów mogą zgłaszać:
• kolegia redakcyjne polskich gazet, czasopism, stacji radiowych i telewizyjnych oraz profesjonalne redakcje internetowe zatrudniające zawodowych dziennikarzy;
• władze organizacji pozarządowych, fundacji i stowarzyszeń;
• pełnoletni obywatele Polski.

Medalem mogą zostać uhonorowane osoby w szczególny sposób zasłużone dla wolności słowa, autorki i autorzy najbardziej wartościowych przemówień, które mogły wpłynąć na świadomość Polaków, a także osoby i instytucje aktywnie działające na rzecz praw obywatelskich, w tym zwłaszcza prawa do wolności wypowiedzi.

Każda redakcja, fundacja, stowarzyszenie i organizacja pozarządowa oraz obywatel/ka Polski mają prawo do wskazania od jednego do trzech kandydatów wraz z uzasadnieniem wyboru, przy czym wskazywani nie powinni być powiązani ze zgłaszającymi.

Wyboru laureatów spośród wskazywanych osób dokona Kapituła Medalu Wolności Słowa. Członkami Kapituły będą osoby zaproszone przez Fundację Grand Press spośród finalistów poprzednich edycji wydarzenia oraz przedstawiciel/ka Organizatora.

Zgłoszenia przyjmowane są do 12 czerwca 2026 roku. Uroczysta gala ogłoszenia laureatów odbędzie się 28 sierpnia 2026 roku w Europejskim Centrum Solidarności w Gdańsku. Wydarzenie uświetni koncert polskich artystów z towarzyszeniem Tarkowski Orkiestra.

Laureatami Medalu Wolności Słowa są:

w kategorii Media: Andrzej Poczobut, Piotr Jacoń, Piotr Świerczek, Karolina Lewicka, Patrycja Redo-Łabędziewska;
w kategorii Instytucja: Adam Bodnar, Igor Tuleya, Ewa Łętowska, Pro Loquela Silesiana. Towarzystwo Kultywowania i Promowania Śląskiej Mowy, prof. Tadeusz Kowalski;
w kategorii Obywatel: Agnieszka Jankowiak-Maik, Katarzyna Wappa, Lidia Niedźwiecka-Owsiak i Jerzy Owsiak, Anja Rubik, Dominika Lasota.

Medal specjalny od Fundacji Grand Press otrzymali: Marian Turski, Wanda Traczyk-Stawska, Jacek Fedorowicz, Stanisław Tym, Lech Wałęsa, Społeczeństwo Obywatelskie (na ręce Ilony Michalak), prof. Adam Strzembosz.

Medal Wolności Słowa 2025 w 45. rocznicę powstania NSZZ „Solidarność” otrzymał Bogdan Borusewicz.

Nie czekaj — wskaż swojego kandydata już teraz.

Lee-Ann Olwage szefową jury Grand Press Photo 2026

Wielokrotna laureatka konkurs World Press Photo Lee-Ann Olwage z Republiki Południowej Afryki została przewodniczącą Grand Press Photo 2026. Termin zgłaszania prac upływa w środę, 8 kwietnia o godz. 23.59.

Poprzez stronę Zgloszenia.grandpressphoto.pl można przesyłać zgłoszenia do następujących kategorii konkursowych.

W grupie zdjęć pojedynczych (Single):

Current Events;
Climate, Responsibility;
People;
Culture;
Sport;
Own Vision.
Fotoreportaże (Stories) można zgłaszać w kategoriach:

Current Events;
Climate, Responsibility;
People.
Dla fotografów realizujących dłuższe projekty przeznaczona jest specjalna kategoria: Documentary Project.

Kategoria Young Poland czeka na zgłoszenia od fotografów mających już dorobek fotograficzny, ale którzy nie ukończyli 26. roku życia i nigdy wcześniej nie byli nominowani w konkursie Grand Press Photo.

W ramach GPP organizowany jest również konkurs Photo Book na najlepsze książki fotograficzne.

W jury Grand Press Photo 2026 zasiadają:

Lee-Ann Olwage – przewodnicząca
Wizualna narratorka z RPA, która wykorzystuje wspólne opowiadanie historii, aby zgłębiać kwestie płci, tożsamości i społeczności, a także relacji między ludźmi a naturą poprzez intymne portrety i projekty dokumentalne. Jej prace były prezentowane w „National Geographic”, „The New York Times”, „Vogue”, „The British Journal of Photography”, „Foam Magazine”, „Geo”, „The Guardian”, „Atmos”, „Vanity Fair”, „Dazed”, „Wired” i „IMA Magazine”. Do jej najważniejszych nagród należą: World Press Photo Award w latach 2020, 2023 i 2024, Sony World Photography Awards w 2023 roku, International Women in Photo Award w 2023 roku, This Is Gender w 2021 roku, Pride Photo Award w 2021 roku oraz CAP Prize w 2022 roku.

Weronika Kobylińska
Historyczka sztuki, adiunktka w PWSFTviT w Łodzi oraz prezeska Fundacji Archeologia Fotografii. Guest professor w Aleksander Brückner Zentrum für Polenstudien (2020). W 2022 roku zrealizowała staż podoktorski w Kulturwissenschaftliches Institut Essen (KWI). Stypendystka m.in. Fundacji na rzecz Nauki Polskiej oraz MKiDN. Koordynatorka polskiego oddziału międzynarodowej sieci badawczej Ars Graphica. Prowadziła autorskie wykłady m.in. w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, na Politechnice Warszawskiej, w Studium Fotografii ZPAF. Autorka licznych artykułów naukowych oraz dwóch książek o polskiej fotografii („Ogólnopolskie Wystawy Fotografiki w Zachęcie 1952-1962” oraz „Awangardowa klisza. Polska fotografia w dwudziestoleciu międzywojennym”, która została nominowana do Nagrody im. J. Długosza). Kuratorka wystaw fotografii archiwalnych i współczesnych (m.in. „Bruno Barbey. Zawsze w ruchu” w Muzeum Narodowym w Warszawie).

Weronika Mirowska
Prezeska Fundacji Grand Press, zaangażowana w walkę o niezależność mediów i wolność słowa. Twórczyni Medal Wolności Słowa, inicjatorka akcji „Uwolnić Poczobuta” oraz pikiet przeciw ustawie Lex TVN. W ramach działań Fundacji Grand Press organizuje konkursy Grand Press i Grand Press Photo. Chcąc propagować ideę zrównoważonego rozwoju, stworzyła konkurs Grand ESG. Pasjonatka filmów i książek reporterskich. Pomysłodawczyni konkursu na Książkę Reporterską Roku. Przez 15 lat tworzyła i produkowała animacje i efekty specjalne do filmów oraz spotów reklamowych.

Maciek Nabrdalik
Fotograf dokumentalny i członek agencji VII Photo, której głównym obszarem zainteresowań są zmiany socjologiczne w Europie Wschodniej. Laureat m.in. World Press Photo, Pictures of the Year International, NPPA The Best of Photojournalism oraz licznych nagród w Polsce. Jego prace były wystawiane i publikowane na całym świecie. Projekt Nabrdalika, poświęcony ocalałym z niemieckich obozów nazistowskich na całym świecie, został wydany w formie książki zatytułowanej „The Irreversible” w 2013 roku. Jego druga książka, „Homesick”, podsumowująca jego długoterminowy projekt dokumentujący skutki katastrofy w Czarnobylu, ukazała się w 2016 roku. Stypendysta programu Nieman Fellowship na Uniwersytecie Harvarda.

Maarten Schilt
Założyciel Schilt Publishing & Gallery w Amsterdamie, które od ponad 25 lat koncentruje się na wydawaniu prestiżowych książek fotograficznych o tematyce dziennikarskiej, dokumentalnej i artystycznej. W 2014 roku wydawnictwo poszerzone zostało o działalność galerii, zapewniając mu znaczącą obecność w świecie fotografii. Od tego czasu powstało kilkadziesiąt wystaw z udziałem znakomitych artystów z całego świata. Schilt jest cenionym recenzentem portfolio fotograficznego na najważniejszych festiwalach fotograficznych w Europie, Ameryce Północnej i Azji.

Andrzej Zygmuntowicz
Fotograf, od 2005 roku jest przewodniczącym Rady Artystycznej Związku Polskich Artystów Fotografików, były prezes ZPAF (1991–1994) i Fundacji Konkurs Polskiej Fotografii Prasowej (1993–2004). Autor kilkunastu wystaw indywidualnych i uczestnik ponad 200 wystaw zbiorowych w Polsce i za granicą. Zilustrował kilka tysięcy artykułów i ponad sto książek. Zajmuje się także teorią fotografii: zarówno jej historią, jak i analizą najnowszych tendencji w fotografii i nowych mediach. Wykładowca na Wydziale Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego.

W konkursie Grand Press Photo 2026 oceniane są zdjęcia wykonane między 1 kwietnia 2025 a 31 marca 2026 roku. Termin zgłaszania prac upływa w środę 8 kwietnia. Wszystkie informacje na temat konkursu są dostępne na stronie internetowej Grandpressphoto.pl.

Organizator: Fundacja Grand Press
Mecenas konkursu: Totalizator Sportowy
Partner kategorii Climate, responsibility: Lux Med
Główni patroni medialni: TVP Info, TVP Kultura
Patron medialny: Polskie Radio

Regulacje, ryzyka i komunikacja w centrum konferencji Grand ESG

W czwartek w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie odbyła się konferencja Grand ESG, która była organizowana pod honorowym patronatem rektora SGH dr. hab. Piotra Wachowiaka.

Konferencję otworzyli prof. SGH Andrzej Zawistowski oraz prezeska Fundacji Grand Press Weronika Mirowska. Wprowadzili uczestników w tematykę wydarzenia poświęconego praktycznym aspektom ESG i jego wpływowi na biznes.

W pierwszym panelu „Globalne trendy i wpływ na zrównoważony rozwój – perspektywa makro” udział wzięli Julian Krzyżanowski (corporate affairs manager CE PepsiCo), Aleksandra Stanek-Kowalczyk (Katedra Zrównoważonego Biznesu, Szkoła Główna Handlowa w Warszawie) oraz Mario Zamarripa (dyrektor ds. zrównoważonego rozwoju, ERGO Hestia). Dyskusję prowadziła Liliana Anam (CEO CSRinfo).

Uczestnicy panelu rozmawiali o wpływie globalnych zmian geopolitycznych i gospodarczych na strategie biznesowe oraz zrównoważony rozwój. Wskazywali na rosnącą niestabilność otoczenia: od zaburzeń w łańcuchach dostaw po wzrost kosztów energii i surowców oraz ich bezpośrednie przełożenie na działalność firm. Jednocześnie podkreślali, że te same czynniki mogą przyspieszać transformację, m.in. poprzez skracanie łańcuchów dostaw, rozwój lokalnej produkcji i inwestycje w odnawialne źródła energii.

Dużo miejsca poświęcono także konkurencyjności europejskich przedsiębiorstw w kontekście regulacji ESG. Rozmówcy wskazywali, że choć w krótkim terminie generują one koszty, w dłuższej perspektywie mogą wspierać innowacyjność i budowanie przewag rynkowych. Podkreślano przy tym potrzebę bardziej pragmatycznego podejścia do regulacji oraz ich uproszczenia.

Istotnym wątkiem była również odporność organizacji na kryzysy. Paneliści zwracali uwagę, że firmy powinny przygotowywać się na scenariusze zakłóceń, traktując inwestycje w bezpieczeństwo operacyjne jako element strategii, a nie koszt dodatkowy.

Podkreślano również, że skuteczne wdrażanie strategii zrównoważonego rozwoju wymaga zarówno zaangażowania zarządów, jak i przejścia na bardziej zaawansowane narzędzia analityczne oraz cyfrowe zarządzanie danymi.

Następnie Przemysław Chimczak-Bratkowski, założyciel Akademii ESG, przedstawił analizę realnego wpływu ESG na działalność firm. Wskazywał, że część regulacji – jak dyrektywa Women on Board, wymagająca 33-proc. udziału płci niedoreprezentowanej w zarządach i radach nadzorczych, czy obowiązek raportowania luki płacowej – ma umiarkowane znaczenie operacyjne dla firm. Według niego znacznie większy wpływ na działalność ma chociażby tematyka dekarbonizacji emisji, która może bezpośrednio poprawiać marże bez konieczności zmiany modelu biznesowego. Podkreślał jednak, że po przekroczeniu określonego poziomu dalsza opłacalność redukcji emisji zależy od cen energii, kosztów CO2 i wsparcia publicznego. Wskazywał, że w przypadku gospodarki obiegu zamkniętego jej efektywność finansowa dotyczy głównie sektorów B2B o wysokiej wartości komponentów i kontrolowalnej logistyce zwrotów. W zakresie finansów, w opinii specjalisty, ESG ma ograniczony wpływ na wyceny spółek i umiarkowany na koszt kapitału, pełniąc przede wszystkim funkcję zarządzania ryzykiem. Większe znaczenie ma natomiast w dostępie do dotacji i zamówień publicznych oraz w zarządzaniu łańcuchem dostaw, w których brak odpowiednich standardów może prowadzić do utraty kontraktów. Zwracał też uwagę na ryzyka greenwashingu oraz rosnące znaczenie podatków węglowych.

Po wykładzie Chimczaka-Bratkowskiego odbyła się rozmowa ze Stanisławem Barańskim, dyrektorem Biura Zrównoważonego Rozwoju i Transformacji Energetycznej w Orlenie. Barański podkreślał, że w sektorze energetycznym bardziej adekwatne jest pojęcie „zrównoważonego rozwoju” niż ESG, ponieważ lepiej oddaje jego operacyjny charakter. Wskazywał, że transformacja napędzana jest nie tylko przez regulacje (w tym European Green Deal), lecz także przez rynki finansowe, rozwój technologii i presję klientów. Opisywał ją jako równoważenie trzech elementów: zrównoważonego rozwoju, bezpieczeństwa energetycznego i dostępności cenowej. Zaznaczał, że rozwój nowych obszarów, takich jak OZE, wodór czy paliwa syntetyczne, finansowany jest z przychodów z paliw konwencjonalnych, a część inwestycji nadal wiąże się z dużą niepewnością.

W panelu dotyczącym cyrkularności, w którym udział brała Aleksandra Witkowska, specjalistka ds. zrównoważonego rozwoju LPP, zwracano uwagę na praktyczne ograniczenia recyklingu, szczególnie w takich branżach jak tekstylia, gdzie złożoność produktów utrudnia odzysk surowców.

Wystąpienie motywacyjne wygłosiła Iwona Guzowska, podkreślając znaczenie zmiany podejścia i działania „inaczej” jako elementu rozwoju.

W panelu o inspirowaniu zespołów do działań zrównoważonych udział wzięły przedstawicielki Danone, Totalizatora Sportowego i LUX MEd-u – Katarzyna Korszeń, Małgorzata Kozieł-Pańczyk oraz Joanna Węgrzynowska. Dyskusja dotyczyła napięcia między celami ESG a wynikami finansowymi oraz sposobów angażowania pracowników. Podkreślano znaczenie łączenia inicjatyw oddolnych z działaniami strategicznymi oraz budowania świadomości roli ESG w organizacjach. Przywołano dane wskazujące, że ponad 70 proc. zatrudnionych oczekuje od pracodawców zaangażowania w ESG, pod warunkiem, że nie zagraża to ich pozycji zawodowej. Jednocześnie ok. 66 proc. dostrzega napięcie między krótkoterminowymi wynikami a działaniami z zakresu zrównoważonego rozwoju.

Katarzyna Korszeń, kierowniczka działu zrównoważonego rozwoju w grupie spółek Danone, podkreślała, że w jej firmie podejście do ESG ma długą historię i wynika z szerokiego rozumienia odpowiedzialności biznesu, wykraczającego poza samą działalność operacyjną. Zwracała uwagę, że rola osób odpowiedzialnych za ESG zmienia się wraz z dojrzewaniem organizacji – od budowania świadomości do integracji tych działań z codziennym funkcjonowaniem firmy. Jak wskazywała, kluczowe jest łączenie inicjatyw oddolnych z ramami wyznaczanymi centralnie – oddanie przestrzeni pracownikom często prowadzi do większego zaangażowania i generowania własnych pomysłów.

Z kolei Joanna Węgrzynowska, kierowniczka ds. ESG, pełnomocniczka zarządu ds. ESG w Grupie LUX MED, zwracała uwagę, że w sektorze medycznym działania ESG są w dużej mierze wpisane w podstawową misję organizacji, choć ich formalizacja nastąpiła dopiero w ostatnich latach, m.in. poprzez powołanie komitetów ESG. Wskazywała jednocześnie na napięcia między potrzebami operacyjnymi a celami środowiskowymi – np. w zakresie dekarbonizacji, w której część emisji, jak w wypadku gazów medycznych, jest trudna do wyeliminowania. Firma stara się jednak ograniczać ich wpływ, m.in. poprzez wybór mniej emisyjnych rozwiązań oraz działania promujące zdrowy styl życia.

Małgorzata Kozieł-Pańczyk, dyrektorka departamentu komunikacji korporacyjnej w Totalizatorze Sportowym, podkreślała natomiast, że w wypadku tej spółki ESG jest wpisane w jej model funkcjonowania od początku, ze względu na realizację misji publicznej. Wskazywała, że działalność firmy obejmuje wsparcie sportu, kultury oraz inicjatyw społecznych, a także działania w obszarze odpowiedzialnej gry i przeciwdziałania uzależnieniom. Zwracała uwagę, że w tym wypadku nie występuje silne napięcie między celami finansowymi a społecznymi, ponieważ organizacja nie została powołana wyłącznie do maksymalizacji zysku.

Uczestniczki panelu podkreślały, że największe zaangażowanie pracowników budują działania widoczne i komunikowane (jak kampanie czy inicjatywy społeczne), podczas gdy zmiany operacyjne, choć kluczowe z perspektywy biznesu, są mniej zauważalne i trudniejsze do zakomunikowania wewnętrznie. Zwracano również uwagę, że przyszłość ESG będzie polegała na jego pełnej integracji z działalnością firm, a nie funkcjonowaniu jako odrębnego obszaru.

W części poświęconej różnorodności Ewelina Mikuła-Musioł z Tauron Polska Energia omawiała wdrażanie w grupie dyrektywy Women on Board. Wskazywała na strukturalne nierówności w sektorze energetycznym oraz potrzebę stopniowej zmiany kulturowej.

Konferencję zamknął panel o zrównoważonym marketingu z udziałem Sebastiana Bykowskiego (wiceprezesa Grupy Instytut Monitorowania Mediów SA oraz prezesa Zarządu PSMM Monitoring & More), Anny Imielińskiej (specjalistki ds. zrównoważonego rozwoju i ESG w Dr. Oetker Polska) oraz Aleksandry Lisowskiej (communications strategist w Garden of Words Group). Uczestnicy wskazywali, że po zmianach regulacyjnych spada liczba komunikatów ESG, a marki coraz ostrożniej podchodzą do tego obszaru, m.in. z obawy przed zarzutami greenwashingu i konsekwencjami wizerunkowymi. Uczestnicy wskazywali, że po wejściu w życie nowych przepisów (w tym dyrektywy consumer empowerment oraz wcześniejszych regulacji omnibusowych) liczba komunikatów dotyczących ESG zaczęła spadać. Jak podkreślano, to pierwszy taki odwrót od kilkuletniego trendu wzrostowego. Wpływ na to mają zarówno regulacje, jak i zmiany w otoczeniu politycznym, które ograniczają zainteresowanie mediów tym tematem.

Zwracano uwagę, że działania UOKiK-u istotnie wpływają na sposób komunikacji firm. Sam fakt wszczęcia postępowania wobec marki generuje duże zainteresowanie medialne, często niezależnie od jego wyniku. W efekcie firmy coraz ostrożniej formułują przekaz, unikając ryzyka zarzutów o greenwashing. W tym kontekście pojawia się zjawisko tzw. greenhushingu, czyli świadomego ograniczania komunikacji działań prośrodowiskowych. Jak wskazywali uczestnicy panelu, wiele firm realizuje projekty ESG, ale decyduje się o nich nie mówić lub komunikować je w ograniczonym zakresie. Wynika to zarówno z niepewności regulacyjnej, jak i braku jasnych standardów, jak prowadzić taką komunikację w sposób bezpieczny.

Podkreślano również, że nowe regulacje wymuszają większą precyzję języka. Komunikacja ESG przestaje być obszarem swobodnej narracji marketingowej, a zaczyna wymagać ścisłego powiązania z danymi i realnymi działaniami. Uczestnicy wskazywali, że szczególnie duże organizacje rozwijają zaawansowane procedury audytu komunikacji, podczas gdy mniejsze firmy często nie mają jeszcze świadomości nadchodzących zmian.

W dyskusji zwracano też uwagę, że większym ryzykiem niż same kary finansowe są konsekwencje wizerunkowe. Tematy związane z greenwashingiem generują duże zaangażowanie odbiorców i szeroką dyskusję, która często wykracza poza pojedynczą markę i obejmuje całe branże.

Organizator: Fundacja Grand Press
Patronat honorowy: JM Rektor Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie
Mecenas konferencji: ORLEN
Partnerzy konferencji: Totalizator Sportowy, Tauron Polska Energia SA, PepsiCo, Philip Morris Polska, Ergo Hestia, LPP, Garden of Words Group
Patroni instytucjonalni: Forum Odpowiedzialnego Biznesu, Stowarzyszenie Agencji Public Relations, Związek Firm Public Relations, Ogólnopolska Federacja Organizacji Pozarządowych, Polska Organizacja Reklamodawców, Akademia ESG
Patroni medialni: Polskie Radio, PAP, Forbes, Press, ngo.pl, PRoto, RaportCSR.pl, oesg.pl, ESG Trends, esg.pl, Odpowiedzialnybiznes.pl
Partnerzy gali: Studio Cocosound, VIP Events Catering

Marek Sumiła Człowiekiem Roku Grand ESG

Dzisiaj w gmachu Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie przyznano nagrody w konkursie Grand ESG. Fundacja Grand Press zorganizowała go po raz drugi. Tytuł Człowieka Roku Grand ESG otrzymał Marek Sumiła, dyrektor zarządzający Danone i Żywiec Zdrój SA.

Człowiek Roku Grand ESG to nagroda specjalna w konkursie Grand ESG, przyznawana liderom i liderkom organizacji, prezeskom i prezesom, właścicielom firm lub członkom zarządów – w uznaniu ich indywidualnych zasług we wspieraniu, inspirowaniu oraz motywowaniu do komunikacji i wdrażania dobrych praktyk ESG, wyznaczania nowych trendów, a także traktowania ESG jako szansy na budowanie przewag konkurencyjnych.

Do nagrody Człowiek Roku Grand ESG – oprócz Marka Sumiły – 40-osobowe jury nominowało również dyrektora zarządzającego LOTTE Wedel Macieja Hermana i prezesa zarządu Tauron Polska Energia SA Grzegorza Lota.

Do drugiej edycji konkursu Grand ESG nadesłano 67 prac w 2 kategoriach: Najlepsze wdrożenie ESG oraz Najlepsza komunikacja wdrożenia ESG.

Jury pracowało podzielone na dwa zespoły. Przewodniczyły im Liliana Anam, CEO CSRinfo (kategoria Najlepsze wdrożenie ESG), oraz Agnieszka Maszewska, dyrektorka marketingu i komunikacji Jet Line (kategoria Najlepsza komunikacja wdrożeń ESG).

Zgłoszenia zostały podzielone na przysłane przez firmy i fundacje korporacyjne oraz zgłoszone przez organizacje pozarządowe (NGO).

W kategorii Najlepsze wdrożenie ESG jurorzy najwyżej ocenili „Kompleksowy program ESG z zakresu zrównoważonej transformacji produkcji i konsumpcji żywności w Polsce (Food Transformation)”, zgłoszony przez firmę Danone.

Na drugim miejscu znalazł się projekt „Ogrzewanie na chłodno – od pomysłu do filaru strategii dekarbonizacji” (Emitel), a na trzecim – „FitSchool – kompleksowe i bezpłatne narzędzie do edukacji zdrowotnej uczniów, opracowane przez Fundację Medicover” (Fundacja Medicover).

Wyróżnienie przyznano projektowi „SocjoImpuls” (Sopockie Towarzystwo Ubezpieczeń ERGO Hestia SA).

W kategorii Najlepsze wdrożenie ESG – NGO pierwsze miejsce zajął projekt „Przedsiębiorstwo społeczne Studio DE_HA” (Fundacja Daj Herbatę).

Drugą nagrodę dostał projekt „Czynna ochrona ptaków siewkowych i płazów na obszarze Natura 2000 Błota Rakutowskie” (Fundacja WWF Polska, Towarzystwo Przyrodnicze Alauda), a trzecią – „Program Stypendia św. Mikołaja” (Fundacja Świętego Mikołaja).

Wyróżnienie trafiło do projektu „Akcja Listy Fundacji Święty Mikołaj dla Seniora” (Fundacja Święty Mikołaj dla Seniora).

Projekt „Warszawa Świeci Przykładem” (E.ON Polska, 180heartbeats + Jung v Matt) nagrodzono pierwszym miejscem w kategorii Najlepsza komunikacja wdrożenia ESG.

Drugie miejsce otrzymał projekt „Kampania edukacyjna ESG – Tu Energia Się Gromadzi!” (Tauron Polska Energia), a trzecie – „Równomocni. Autentyczne historie, które przełamują tabu niepełnosprawności w pracy” (Sopockie Towarzystwo Ubezpieczeń ERGO Hestia SA).

Wyróżnienie dostał projekt „Zatrzymaj hejt – nadawaj dobro” (DHL eCommerce Poland, Fresh Think).

W kategorii Najlepsza komunikacja wdrożenia ESG – NGO na pierwszym miejscu znalazł się projekt „Wypakuj ciężary pozalekcyjne” (Fundacja Mentalnie Równi, Monday Group).

Przyznano również dwa wyróżnienia, które otrzymały projekty: „Kampania »Twarze depresji. Nie oceniam. Akceptuję«” (Fundacja Twarze Depresji) oraz „Trashmageddon – Ekstremalne zawody w sprzątaniu lasu” (Stowarzyszenie Wywrotka).

Pełna lista nominowanych znajduje się na stronie GrandESG.pl.

Galę konkursu Grand ESG prowadził Wojciech S. Wocław.

Konkurs i konferencja Grand ESG zostały powołane dla promowania i nagradzania najlepszych praktyk z zakresu ESG, mądrego i odpowiedzialnego ich komunikowania oraz by docenić liderów, którzy aktywnie wspierają zrównoważony rozwój społeczeństw, środowiska, biznesu i otoczenia.

Organizator: Fundacja Grand Press
Patronat honorowy: JM Rektor Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie
Mecenas konferencji: ORLEN
Partnerzy konferencji: Totalizator Sportowy, Tauron Polska Energia SA, PepsiCo, Philip Morris Polska, Ergo Hestia, LPP, Garden of Words Group
Patroni instytucjonalni: Forum Odpowiedzialnego Biznesu, Stowarzyszenie Agencji Public Relations, Związek Firm Public Relations, Ogólnopolska Federacja Organizacji Pozarządowych, Polska Organizacja Reklamodawców, Akademia ESG
Patroni medialni: Polskie Radio, PAP, Forbes, Press, ngo.pl, PRoto, RaportCSR.pl, oesg.pl, ESG Trends, esg.pl, Odpowiedzialnybiznes.pl
Partnerzy gali: Studio Cocosound, VIP Events Catering

Książka Reporterska Roku – rusza siódma edycja nagrody

Od 10 kwietnia przyjmujemy zgłoszenia do siódmej edycji nagrody dla najlepszej polskiej książki reporterskiej roku.

Nagroda Książka Reporterska Roku zostanie przyznana przez jury konkursu, składające się ze znawców literatury i reportażu, za publikację: o wysokich walorach merytorycznych, warsztatowych oraz językowych; ujawniającą wrażliwość etyczną i społeczną autora/autorki przy zachowaniu zasad warsztatu dziennikarskiego; cechującą się pogłębioną analizą rzeczywistości, wykorzystującą wiedzę, dociekliwość i rzetelność autora/autorki.

Do konkursu można zgłaszać książki reporterskie żyjących polskich autorów, wydane w okresie od 1 sierpnia 2025 roku do 31 lipca 2026 roku, będące pierwodrukami.

Nie będą oceniane: antologie, reportaże literackie, czyli zawierające jakiekolwiek elementy fikcji, biografie niereporterskie, choćby napisane przez dziennikarzy/reporterów, dziennikarskie książki gatunkowe (eseje, dzienniki, autobiografie, książki publicystyczne itp.).

Książki na konkurs mogą zgłaszać ich autorzy oraz wydawnictwa poprzez wypełnienie formularza zgłoszeniowego, dostępnego na stronie Formularz.grandpress.pl.

Laureatami poprzednich edycji konkursu są: w 2020 roku Olga Gitkiewicz za książkę pt. „Nie zdążę” wyd. Dowody na Istnienie; w 2021 roku Katarzyna Wężyk za reportaż „Aborcja jest” wyd. Agora; w 2022 roku Ilona Wiśniewska za „Migot. Z krańca Grenlandii” wyd. Czarne; w 2023 roku Bartek Sabela za „Wędrówkę tusz” wyd. Czarne; w 2024 roku Joanna Tokarska-Bakir za „Kocią muzykę. Chóralną historię pogromu krakowskiego” (Tom I) wyd. Czarne; w 2025 roku ex aequo Adam Zadworny za „Heweliusza. Tajemnicę katastrofy na Bałtyku” wyd. Czarne oraz Urszula Glensk za „Pinezkę. Historie z granicy polsko-białoruskiej” wyd. Czarne.

Organizatorem konkursu jest Fundacja Grand Press.

Grand Press to największy konkurs dziennikarski w Polsce, który w tym roku odbędzie się po raz 30. Na konkurs składają się: kategorie tematyczne Grand Press, nagrody specjalne, w tym za Książkę Reporterską Roku oraz plebiscyt na Dziennikarza Roku.

Himalaje hipokryzji – odpowiedź Weroniki Mirowskiej na oświadczenie WP

W konkursie na Dziennikarza Roku zdarzały się już zwycięstwa ex aequo, a czasem także wygrane różnicą jednego czy dwóch punktów. Nigdy jednak nie zdarzyło się, by przegrywająca redakcja próbowała sama przyznać ten tytuł swojemu kandydatowi.

Najdalej zaszedł Piotr Pacewicz w 2008 roku, publikując w „Gazecie Wyborczej” tekst pt. „Bogdan Rymanowski – niedziennikarz roku”. Przekonywał w nim, że Rymanowski nie zasługuje na ten tytuł. Przytaczał wprawdzie osobliwe argumenty, ale jednak dotyczyły one dziennikarstwa i kwestii merytorycznych.
Czytając tamten tekst, pomyślałam, że granice śmieszności zostały przekroczone, ale dziś widzę, że to nieprawda. Grupie WP nie wystarcza stworzenie własnego konkursu dziennikarskiego – teraz w oświadczeniu próbuje przyznać swoim dziennikarzom cudzą nagrodę.
Ten hołd dla Grand Press przyjmuję z wdzięcznością, jednak uczucie zażenowania okazuje się silniejsze.

Grupa WP próbuje podważyć głos oddany na prawdziwego zwycięzcę – Michała Przedlackiego, a jednocześnie oblewa to sosem pochwał pod jego adresem. Czyż nie jest to definicja hipokryzji?

Dziwi mnie także, że oświadczenie WP zostało podpisane przez dziennikarzy, bo żadna z tych osób nie zrobiła w tej sprawie nic. Nie kontaktowała się ze mną, nie zadawała pytań. Być może dlatego, że zdają sobie sprawę, że tego typu niekoleżeńskie względem laureata zachowanie zwyczajnie nie przystoi.

Od ponad tygodnia korespondował ze mną natomiast rzecznik WP, który zaczął od uprzejmej troski o poziom naszego konkursu, a skończył na złośliwościach i żądaniu przesłania jednego z głosów, aby informatycy WP mogli zbadać jego metadane.

Ponieważ nie mam nic do ukrycia, wiadomość z oddanym głosem została mu przekazana. Potem zapadła cisza, a teraz nagle pojawia się oświadczenie redakcji. Dziwne, że żadna z podpisanych pod nim osób nawet do mnie nie zadzwoniła, w tym także była jurorka naszego konkursu. Nad tym faktem ubolewam pamiętając w ostatnich latach różne historie dotyczące materiałów z tej grupy, w tym wielokrotne próby lansowania ich podczas obrad, co wprawiało pozostałych jurorów w zakłopotanie.

Jesteśmy jedyną organizacją w Polsce, która prowadzi konkurs dziennikarski w sposób tak transparentny. Od lat publikujemy – najpierw w magazynie „Press”, a teraz na stronie Fundacji Grand Press – wyniki głosowania, by każdy mógł się im przyjrzeć i zweryfikować oddane głosy.

Przedstawiciele WP już wcześniej próbowali podważać głosy polskich redakcji. Co ciekawe, nie wtedy, gdy Dziennikarzem Roku 2022 został ich autor. Wówczas, według nich, ważny był głos oddany przez Bogdana Czaję z TVN, który reprezentował wspólny głos wszystkich redakcji programów tej stacji, które nie zagłosowały samodzielnie. Tyle, że wtedy zwyciężył Szymon Jadczak.

Ta sytuacja przypomina mi, że Grand Press i tytuł Dziennikarza Roku to najbardziej pożądane wyróżnienie w polskim dziennikarstwie. Czasem pożądane aż do śmieszności.

Weronika Mirowska
Prezeska Fundacji Grand Press